Summerdays

“Right Now”-article by Simone Santemilo

Italian Army Jacket Vintage ∆ Black Top Sutherland via The Sting ∆ Patterned Pants Mom’s Gift ∆ Dr. Martens via Marktplaats


The outfit was styled for a photo shoot I did with a friend. She took these pictures while she made bad jokes so I smiled naturally. I loved the location – an empty parking lot with many flowers in the verge – and the sun shined very brightly. The outfit has a kind of army / hippie style that fits the summer very well, I think.

Life is good at the moment. I’m in a holiday of three months so I’m able to do a lot of awesome projects like producing music and painting. I have so much time and liveliness that I decided to start a bit of blogging again. After summer I will start to study Fashion Design at ArtEZ, school of arts, in Arnhem, the Netherlands. A lot is changing right now and although it’s a bit scary, I love it. I can’t wait to start at my new school!

Right now I’m…
Eating: very hot curry and too much liquorice
Drinking: orange juice and coffee
Wearing: casual outfits and cute skater skirt
Listening to: Avishai Cohen
Loving: the fact that I can do whatever I want right now!
Longing for: a laptop that works well and some colourful new clothes

xoxo Simone

Photo credits go to Maaike Mardjana

Ik ben geen Blogger (maar ik blog wel)

Ik ben geen Blogger (maar ik blog wel)

Een tijdje geleden had ik het hoogtepunt van stress bereikt. Alles wat ik deed raffelde ik af uit haast, elk moment dat ik niet iets nuttigs deed voelde ik me rusteloos en gejaagd. Teveel hooi op mijn vork nemen is iets wat ik wel vaker doe. Ditmaal waren school, werk en Stormland het probleem, dus heb ik met mezelf afgesproken dat ik alleen nog blog als ik daar tijd en zin voor heb. Door Simone Santemilo

Ik was ooit mijn blog begonnen met het idee dat het een site zou worden waar mijn vrienden en ik konden delen wat we leuk vinden. Wie wil mocht een artikel schrijven en dan kwam het online zodra het af was. Het mocht geen verplichting worden, eerder een verrijking. Het mocht niet teveel tijd gaan kosten.

Sinds het opzetten van mijn blog ben ik veel andere bloggers gaan volgen. Ik ben mezelf met hen gaan vergelijken, ik ben net als hen dagelijks gaan posten (in de periodes dat het lukte) en heb geprobeerd dezelfde soort artikelen te schrijven. Maar wat is dat nou voor onzin? Gaat het er niet om dat ik mezelf ben, het doe op mijn eigen manier? Dat ik blog over wat ik wil, wanneer ik dat wil?

Het hielp ook niet echt dat de pageviews van Stormland maar niet omhoog gingen en dat ik onder elk willekeurig artikel van andere blogs ellenlange pagina’s vol comments zag, terwijl het bij mij vaak stil bleef. Bloggers die nog maar de helft zo lang hun blog hadden als ik hadden letterlijk tien keer zoveel volgers op bloglovin’ en kregen ook allemaal producten thuisgestuurd, terwijl ik het gevoel had dat niemand van Stormland afwist.

Jaloezie dreef me. Ik begon te bloggen voor de pageviews, voor de reacties, ik begon te bloggen voor wat andere mensen zouden zien op mijn pagina. Mijn schoolwerk ging er onder lijden, want naast het bloggen moest ik ook nog werken. Ook werd ik er moe en gespannen van. Als er nog geen artikel klaarstond voor de volgende dag deed ik er alles aan om dat artikel te maken. En het ergste van al; ik maakte nooit meer muziek, tekende nooit meer, terwijl ooit het idee was dat Stormland een plek was om daarover te schrijven.

Eigenlijk sloeg dat nergens op.
Ik heb het roer omgegooid en meteen viel er een grote last van mijn schouders.

Want lieve volgers, ik ben geen blogger. Ik blog graag, ik maak met plezier mooie foto’s, ik hou ook erg veel van schrijven, maar een professionele blogger ben ik niet. Ik kan veel beter mijn hart volgen en bloggen wanneer ik daar zin in heb, dan alleen te bloggen omdat het moet.

Dus bij deze; als Stormland een tijdje leeg is, geen zorgen want dan ben ik me waarschijnlijk aan het vermaken met het tekenen van een modecollectie of het schrijven van een lied. Ik ga Stormland gebruiken zoals ik ooit bedacht had dat ik het zou doen. Nieuwsgierig naar wat ik maak? Ik zal jullie er zeker nog over vertellen!

Liefs, Simone

P.S. De kat op het plaatje heet Zaza, die is blij dat ik nu meer tijd voor haar heb.

Let’s Disconnect

foto 1.2

Vandaag had ik het helemaal gehad met mijn iPhone. Het dure ding waar ik destijds al mijn spaargeld voor had uitgegeven kwam mijn neus uit. Maar hoe kan dat? Ik heb toch een mooi abonnement met supersnel internet? Ik heb toch allemaal leuke apps? Ik kan toch ieder moment van de dag in contact komen met wie ik maar wil spreken? Uhh ja, dat is dus eigenlijk het probleem… Door Simone van Aalten

Het zit er zo ingesleten, dat telefoon checken, dat mijn hand het doet zonder dat ik het doorheb. Dan zit ik daar, in de klas ofzo, met mijn telefoon in mijn hand en dan denk ik: “onee, dit was ik niet van plan…” Maar dan zie ik weer een whatsappberichtje, of nog leuker: een twittermention en dan moet ik natuurlijk wel even reageren. Want anders denkt diegene: onee, Simone negeert me… Terwijl ondertussen de docent hoofdschuddend naar me zit te kijken en vraagt hoe ver ik al ben met het huiswerk.

Want dat huiswerk, dat krijgt niet zoveel aandacht meer. Net als mijn ouders en mijn tijdschriften. Zelfs mijn vriendje krijgt minder aandacht dan mijn telefoon. Toen ik me dat bedacht, was het toch wel even slikken. Sinds de dating apps populair zijn geworden is het alleen maar verergerd. Ik kan dan wel bezet zijn, maar ik ben niet de enige persoon in een relatie die het toch leuk vindt om random gesprekken met random mensen te voeren. Ook spelletjes vragen veel van mijn aandacht; gelukkig heb ik die allemaal weer verwijderd.

Maar man wat steek ik dagelijks veel tijd in mijn telefoon. Jij waarschijnlijk ook. Bedenk jij je maar eens hoe vaak en hoe lang per uur je met je telefoontje bezig bent. Doe dat maal de uren dat je wakker bent per dag en je moet toch wel op een behoorlijk lange tijd uitkomen. En maar klagen dat je het zo druk hebt en zo gestrest bent… Althans, dat doe ik tenminste.

Dus vanmiddag was ik het helemaal zat. De telefoon ging op stil, ik liet hem in de woonkamer liggen en ging boven zitten werken. Wat was dat fijn! Wat voelde ik me gehandicapt! Maar wat voelde ik me vrij, nu ik niet elke minuut een gesprek gaande hoefde te houden. Toen ik later beneden kwam had ik wel een boel berichten, maarja, zo voel ik me ook eens populair en mijn vrienden vonden “ik was mijn telefoon zat dus ik verliet ‘m” wel een goed excuus.

Hoewel mijn telefoon nu alweer voor me ligt en ik het bloggen af en toe onderbreek met loze berichten sturen is dit toch iets wat ik vaker moet doen. Zo kan ik gewoon doorwerken, in één ruk iets afmaken, in plaats van het in stukjes te hakken door steeds verleid te worden door mijn fancy phone. Vraag je je dus in het vervolg af waarom ik geen antwoord geef? Dan ben ik gewoon even bezig met het echte leven! Als er een noodgeval is; bellen op de huistelefoon kan altijd nog. Ondertussen ga ik lekker verder met tijd besparen.

Liefs, Simone

The Hobbit: The Desolation of Smaug

Hobbit2

The Hobbit: The Desolation of Smaug, Welkom terug in Middle-Earth door Willem Hilhorst

The Lord of the Rings, wie kent deze films niet? Van de ongelofelijke films tot de geweldige boeken, Lord of the Rings heeft een plaats in onze moderne cultuur die zijn weerga niet kent. Bijna iedereen heeft de originele drie films gezien en toen er werd aangekondigd dat het boek “The Hobbit” zou worden verfilmd door Peter Jackson werd iedereen gek. Na lang wachten was daar dan eindelijk het eerste deel van deze nieuwe trilogie. En het resultaat gaf een hoop gemengde reacties. De pacing was slecht. De actie was tof. De humor paste niet. De film was niet serieus genoeg.
Veel mensen wisten niet wat ze er van  moesten denken. Persoonlijk heb ik ontzettend genoten van de originele Hobbit film. De pacing was misschien een beetje langzaam en viel uit de toon, maar de humor en de karakters vond ik te gek. Nu het tweede deel van deze trilogie hier eindelijk is, kan ik opgelucht adem halen en maak ik mij geen zorgen meer. The Desolation of Smaug is een verbetering op ieder probleem uit The Hobbit en is zonder twijfel dé avonturen film van het jaar.

The Desolation of Smaug (TDS) gaat direct verder waar The Hobbit ophield. Bilbo, Gandalf en de Dwergen vervolgen hun tocht naar “The lonely mountain”. We krijgen direct actie en spanning door de introductie van nieuwe en oude karakters zoals Beorn en Legolas. Deze actie blijft de rest van de film escaleren tot een hoogtepunt dat misschien wel net zo historisch zou kunnen gaan worden als de scène met Gollum in The Two Towers. TDS heeft ook wel misschien de beste actie scène van dit jaar. De choreografie en de komische timing is zo perfect dat ik zowel hardop heb gelachen als dat ik genoot van de actie. Deze film weet de actie veel beter op te bouwen dan The Hobbit. Je krijgt de actie duidelijk mee en er is veel meer van te zien. Iedere actie scène heeft wel een tof moment. Of het nu een onthoofding, een slapstick moment of een one-liner is, er gebeurt altijd wel wat in de film. Daarnaast is er de ongelofelijke production design van de film. Middle-Earth ziet er weer ongelofelijk uit en hoewel het nog steeds lijkt op een reclame voor Nieuw-Zeeland is dit dé fantasiewereld waar je in zou willen leven. Het fijne aan deze Hobbit films is dat we veel meer variatie te zien krijgen in de wereld van Middle-Earth. Van de elfenbossen tot de drijvende stad “Lake-Town” en van vervallen kastelen tot de reusachtige hallen van Erabor. De film voelt groots aan op ieder aspect. Misschien komt het doordat onze hoofdpersonen niet veel hoger reiken dan je middel, maar dat neemt niet weg dat sommige van deze ontwerpen en sets ongelofelijk zijn.

De grootsheid van de film wordt benadrukt door het acteerwerk van onze hoofdrolspelers. Martin Freeman als Bilbo Baggins blijft de definitieve Bilbo Baggins voor mij. Zijn acteerwerk is geloofwaardig, meespelend en zeer overtuigend. Je voelt dat hij langzamerhand steeds meer veranderd in een inbreker die samen werkt met de dwergen. Maar Martin Freeman valt letterlijk en figuurlijk in het niets in vergelijking met de rol van de draak Smaug, ingesproken en geacteerd door Sherlock zelve, Benedict Cumberbatch. Smaug is een reusachtige draak en is niet alleen maar een levensgevaarlijk obstakel voor de dwergen. Zijn dialogen met Bilbo zijn ongelofelijk goed in opbouw en spanning. Het voelt alsof het een kat en muis spel is waarbij op elk moment de sfeer kan omslaan. Cumberbatch zijn stem heeft een natuurlijke dreiging waardoor je constant op de rand van je stoel zit. De andere acteurs laten zich ook van hun beste kant zien. De dwergen hebben een iets duidelijkere persoonlijkheid waardoor ze beter te onderscheiden zijn. Maar sommige karakters missen diepgang en een achtergrond waardoor ze niet veel toevoegen aan het verhaal. In een paar gevallen gaat het om karakters die we terugzien uit The Lord of the Rings films die eigenlijk niets te zoeken hebben in deze film. En andere karakters worden opgebouwd maar laten uiteindelijk niet zien wat ze zouden moeten toevoegen. Misschien komt de conclusie van deze karakters in de volgende film. Maar voor nu voelen de karakters van onder andere Luke Evans en Stephen Fry niet helemaal uitgewerkt. Hopelijk zien we hier verbetering in in het volgende deel van deze trilogie.

Ondanks dat TDS op bijna alle punten een verbetering is, zijn er een aantal dingen in de film die niet goed zijn uitgewerkt. Een paar van de special effects vallen erg tegen. Zeker na wat we gewend zijn van dit team en hun effecten. Gollum ziet er nu zelfs na 11 jaar nog fantastisch uit in The Two Towers en hoewel je zou denken dat het alleen maar beter er uit zou zien met de nieuwe vallen de special effects in TDS erg tegen. Misschien ligt het aan het feit dat de production design van de film zich op zo’n hoog niveau bevind dat deze “slechte” special effects erg opvallen. Hierbij geld ook dat een aantal momenten in deze film erg “3D gefilmd” zijn. Deze scènes werken fantastisch in 3D maar ik ben bang dat als ik deze scènes niet in 3D kijk ze niets meer toevoegen aan de film. Ook had ik het gevoel dat in een paar van de actiescènes de camera van kwaliteit veranderde. Het had niet heel veel invloed op de rest van de film, maar het viel toch op dat er andere filmtechnieken dan voorheen zijn gebruikt. Deze technieken kwamen niet zo goed uit de verf en misschien hadden ze de film soms iets strakker moeten afwerken. Mijn laatste kritiekpunt gaat over de soundtrack die erg tegenvalt. Bij The Hobbit soundtrack voelde je de epische momenten naast de actie in de muziek. Ik miste dat in deze film. Vooral in een paar van de grote en laatste actiescènes had ik graag wat meer aandacht gewild voor de kracht van muziek. Er zijn tot mijn spijt geen gezongen liederen meer in deze film in tegenstelling tot The Hobbit wat jammer is. Want laten we eerlijk zijn, de “Misty Mountain Song” uit The Hobbit is nog steeds ongelofelijk episch. En dat we deze niet eens te horen kregen in de film was een grote teleurstelling. Dat de film eindigt met een pop lied van Ed Sheeran deed al helemaal afbreuk aan de sfeer en wereld die er in de afgelopen 2,5 uur was neergezet.

Al met al is The Hobbit: The Desolation of Smaug een stap vooruit op The Hobbit: An Unexpected Journey op ieder punt. De actie en spanning begint direct en de pacing is aanzienlijk verbeterd. We krijgen nieuwe en toffe karakters te zien zoals Smaug en Beorn. De production design neemt ons mee terug naar Middle-Earth en geeft ons een paar van de beste scènes die we hier ooit hebben beleefd . En zelfs mijn kritiekpunten vallen in het niets bij de ongelofelijke eerste en laatste acte van deze film. Ik blijf dol op de luchtigere toon die deze trilogie probeert voort te zetten en ik kijk heel erg uit naar There and Back Again volgend jaar in de bioscopen.

The Hobbit: The Desolation of Smaug krijgt een 8,7 van de 10. Deze terugkeer naar Middle-Earth zet voort en verbetert wat The Hobbit vorig jaar probeerde te doen. Ik zal deze film zeker nog een aantal keren gaan bekijken en raad hem van harte aan aan iedereen die een vermakelijke en epische actie avonturen film wil zien in de kerstvakantie! Nu begint het wachten op de grote afsluiter van deze trilogie.

DFTBA!

Willem Hilhorst

Bron foto

Make-Up | MAC To The Future

Make-Up | MAC To The Future

Hoera en halleluja. Ik heb ein-de-lijk een lippenstift van MAC. En dan wel een heel mooie; To The Future uit de pro longwear collectie. Ik kreeg deze lippenstift voor mijn verjaardag van lieve vriendinnetjes Inci en Bo en hoewel dit cadeau nogal een verhaal heeft, ben ik er uiteindelijk erg blij mee. Nu ben ik ingewijd in de wereld van magisch mooie cosmetica. Door Simone van Aalten

Toen ik de lippenstift uit het doosje haalde en de dop eraf klikte schrokken we alle drie. Bo had de lippenstift besteld van de Douglas site, Inci had me zelf nog de kleur uit laten kiezen. Zoals je hier kunt zien wordt To The Future aangegeven als een donkerrode, haast bruine kleur. Maar de kleur die ik op mijn verjaardag in handen had was verre van donkerrood.

To The Future is een pastel roze kleur, met een nude / zalmroze ondertoon. Echt een babykleurtje, heel lief. Veel schattiger dan zo’n zware rode kleur. Ik was wel even verbijsterd. Met gespeeld enthousiasme probeerde ik het te verbergen, maar Bo had me door. Omdat zij en Inci het geen probleem vonden dat ik dit niet de juiste kleur vond, besloot ik de lipstick op Marktplaats te zetten zodat ik van dat geld dan weer een nieuwe, rode lipstick kon kopen. Maar vlak voordat ik de Martplaatsfoto’s wilde maken deed ik de lippenstift toch op om zeker te weten dat ik ‘m niet wilde houden. Toen veranderde ik van gedachten.

Dit is de MAC lippenstift als ‘ie dicht is. De huls is echt prachtig, ik heb zin om er mee door een drukke straat te rennen en naar random mensen te roepen: “Kijk eens wat ik heb gekregen!”
De huls is van een matzwart, koud materiaal gemaakt, waar subtiele glinsters in zitten die oplichten in het zonlicht. In tegenstelling tot de klassieke MAC-lipsticks is deze huls cilindervormig in plaats van kogelvormig. Beide vormen vind ik mooi. De dop van de huls zit goed vast, het maakt een mooi klikgeluid als je hem losmaakt.

Swatchy-swatchy op mijn bemoedervlekte arm. Je ziet dat To The Future mat is en goed gepigmenteerd. De structuur is zacht en creamy en dat blijft het ook als het op je lippen zit; het zal niet uitdrogen zoals bij vele andere lippenstiften gebeurt. Hoewel de lippenstift pro longwear is, valt het mee hoe lang ‘ie blijft zitten. Bijwerken hoeft nauwelijks, tenzij je gaat eten of drinken; dan gaat je de lippenstift eraf. Toch ben ik er tevreden over. Normaal gesproken durf ik nauwelijks mijn mond te bewegen als ik lippenstift draag die afgeeft. Ik heb dan het gevoel dat als ik iets te duidelijk articuleer, de lippenstift meteen tot aan mijn voorhoofd zit. Bij deze lippenstift heb ik dat echt totaal niet.

En dit is dan To The Future op mijn lippen. In het echt is de kleur wat minder fel, meer zoals op de foto van de swatch. Zoals je ziet trekt de lippenstift een heel klein beetje in de lijntjes, maar dit is niet problematisch. De lipstick gaat goed samen met mijn eigen lipkleur; als het een beetje vervaagt, valt het niet op. De kleur is erg licht, maar net niet té licht. Hoewel ik deze kleur het snelst in de zomer zou dragen, is hij ook geschikt voor de winter aangezien het een basic kleur is.

Conclusie Deze lippenstift is perfect voor iemand wiens stash nog klein is, zoals ik. Ik vind dat de basis van je make-up collectie van goede kwaliteit moet zijn en dat is deze lippenstift zeker. Ook is deze kleur makkelijk toe te passen in verschillende looks als je een lichte huid hebt.  Als je huid niet zo bleek is als mijn huid raad ik aan een donkerdere kleur te kopen. De lippenstift is te koop bij een aantal filialen van Douglas, bij de MAC Counters en op de webshop van Douglas.

Begin januari doe ik trouwens een winactie. Dan geef ik twee kleuren van MAC weg; Russian Red en een tweede kleur die ik nog moet uitkiezen – ik overweeg Taupe. Dus hou Stormland in de gaten, ieder meisje wil namelijk een lipstick van MAC. Als je overigens een suggestie hebt voor de tweede kleur om weg te geven, voel je vrij een reactie achter te laten!

Heb jij al een lipstick van MAC? Zo ja, welke kleur en bevalt ‘ie goed?

Liefs, Simone

Go There | Beau Make-Up Stores Groningen

Go There | Beau Make-Up Stores Groningen

Één van de beste ontdekkingen die ik tot nu toe heb gedaan in de stad Groningen is deze winkel, Beau Make-Up Stores. De winkel hoort bij Skins, maar is meer gericht op goedkopere merken en jonge mensen. En het is ge-wel-dig. Beau verkoopt onder andere Sleek, Embryolisse en Real Techniques, de droommerken die bijna nergens te koop zijn. Ik voelde me verplicht dit met jullie te delen. Door Simone van Aalten

Schappen vol met Sleek

De 28e van November werd de winkel geopend. De winkel is een initiatief van de eigenaren van Skins in Groningen en doelt erop producten te verkopen die populair zijn op beautyblogs maar verder nergens anders te koop zijn in Nederland, behalve op webshops. Skins verkocht sowieso al Teeez en Sleek, maar nu is de collectie verplaatst naar Beau en uitgebreid met nog meer geweldige merken.

Kwasten van Real Techniques

Een bekend merk dat door Beau wordt verkocht is onder andere Real Techniques. Samen met Zoeva is Real Techniques één van de populairste betaalbare merken die kwalitatief goede kwasten verkopen. Ik had sowieso al een oogje op deze kwasten maar toen ik in de winkel voelde hoe zacht ze waren werd ik spontaan verliefd. Helaas voor Real Techniques heb ik nu toch een ander – mijn Zoeva kwastenset heeft mijn hart gestolen, er komt nog een artikel over online. Maar als ik ooit mijn verzameling kwasten wil uitbreiden is dit een merk waar ik zeker mijn geld aan zou uitgeven.

Embryolisse Crèmes

Ook Embryolisse is een merk waar menig beautyliefhebber vrolijk van wordt. Ik heb het ontdekt in dit artikel van Diana en in tegenstelling tot andere producten waar ik reviews van lees is deze crème niet meer uit mijn hoofd te bannen. Zodra mijn portemonnee toe is aan het kopen van een nieuwe crème is Embryolisse aan de beurt.

Verzorgingslijn Time Balm van The Balm

Je kunt ook van heel veel huidverzorgingsproducten samples krijgen, dat vind ik echt heel fijn. Zo kan ik het vast uitproberen voordat ik geld heb om het product te kopen. Vandaag nog kreeg ik een tasje mee met – even tellen – negen samples en een kortingsbon. Ik heb nog nooit zoveel samples meegekregen! Hierboven zie je huidverzorging van The Balm en hieronder zie je producten van Natura Siberica. The Balm heeft ook nog een make-up lijn.

Producten van Teeez

Hier onder en hierboven zie je producten van Teeez. Ik kende het merk niet, maar ik wil het graag uitproberen; de collectie ziet er prachtig kleurrijk uit en ik heb al twee nagellakjes op het oog. Voordeel: het is heerlijk betaalbaar.

Nog meer Teeez. Ik ben erg trots op deze foto.

Tot slot nog een selfie in de grote spiegel van Beau want ik ben natuurlijk hipstaaaaa. Het was nog best spannend om al deze foto’s te maken, but I did it! Gelukkig was er niemand anders in de winkel behalve de verkoopster.

Wat mij betreft is dit nu al één van mijn favoriete winkels in Groningen. De laatste dagen kom ik er vaak langs, gewoon om te kijken en te genieten van de prachtige inrichting en de mooie producten. Ik mag mezelf ook wel lucky noemen want dit is de enige en eerste Beau in Nederland. Niet alleen de producten zijn goed en betaalbaar maar ook de service is fijn. De verkoopsters zijn vriendelijk en adviseren je maar al te graag. Ook weten ze precies wat populair is in bloggerland (namelijk de producten die zij verkopen hihi).

Wie in Groningen woont of de stad nog wil bezoeken moet hier zeker rondkijken. Zeker omdat je merken als Sleek nergens anders in Nederlandse winkels kunt kopen. Ook als je alleen maar wil rondkijken en swatches wil maken is deze winkel de moeite waard – zo weet je later wat je op internet moet bestellen en kun je genieten van de prachtige uitstraling van Beau. Dikke vette aanrader dus!

Kende jij Beau al en ben jij er al geweest?

Liefs, Simone

Kunst In Beeld | Oprisco

Oprisco

Hier is weer een nieuwe Kunst in Beeld! Ik heb besloten om Kunst In Beeld tweewekelijks op maandag te doen, afgewisseld met 7 Days 7 Songs. Voor deze week heb ik gekozen om een keer fotografie te laten zien in plaats van schilder- of tekenkunst. Ik heb gekozen voor mijn favoriete fotograaf; Oprisco! Door Simone Santemilo

Er is vrijwel geen informatie te vinden over Oprisco op het internet. Wel is het duidelijk dat het een man is en dat hij in Oekraïne leeft. Meer dan dat is niet te vinden. Dat vind ik niet zo erg; zo blijft de artiest een beetje mysterieus.

Kenmerkend voor zijn werk is dat hij vrijwel altijd vrouwen fotografeert. Perfecte vrouwen, met een tenger lichaam, lang golvend haar en een symmetrisch gezicht. Sprookjesachtige vrouwen, te mooi om waar te zijn; vermoedelijk past Oprisco zijn modellen sterk digitaal aan.

Sprookjesachtig is dan ook een perfecte omschrijving voor zijn dromerige, altijd vierkante foto’s. De beelden lijken verhalen te vertellen of uit een andere wereld te komen. Oprisco’s foto’s zijn als een ideaalbeeld van de werkelijkheid.

Wat ik persoonlijk erg mooi vind aan de foto’s zijn de kleuren en de belichting. Ik zou er verdomd veel voor over hebben om fotografielessen te krijgen van Oprisco, want de kleuren in zijn foto’s zijn gewoon perfect. Zacht, sfeervol of helder, nooit over- of onderbelicht. Ook houdt hij het interessant; er is altijd wel iets bijzonders te zien qua licht en kleur.

Ik zou bij god niet weten wat mijn favoriete foto van Oprisco is. Er zijn er wel een paar die ik mooier vind dan anderen – nee wacht, zelfs dat is niet waar. Moeilijk! Alles is zo mooi, ik kan niet kiezen. Dus laat ik maar zeggen, alles is mijn favoriet.

Ik ben erg benieuwd wat jullie van het werk van Oprisco vinden. Ik ben zelf echt verslaafd aan deze foto’s, zó mooi vind ik ze! Willen jullie graag meer schilderkunst zien, of hebben jullie liever fotografie?

Liefs, Simone

Alle foto’s zijn afkomstig van de DeviantArt pagina van Oprisco en de website van Oprisco.

Een Betaalbare Kerst

Een Betaalbare Kerst

December is volgens velen de leukste maand van het jaar, maar misschien ook wel de duurste. Je geld gaat op aan sinterklaascadeautjes, kerstlichtjes, snoepgoed, feestjes… En dan moet je er natuurlijk ook nog stralend uitzien. Om niet teveel geld kwijt te raken aan een stralende verschijning met kerst heb ik voor jullie drie goedkope en complete party outfits samengesteld! Door Simone Santemilo

Onder de €30
Deze outfit kost in totaal maar €27,37. Dat is heel weinig voor een complete outfit, zeker als je je bedenkt dat daar ook nog schoenen bij zitten. De jurk is schattig en de rode pumps maken de outfit classy. De beanie, die je niet snel in een kerstoutfit zou verwachten, geeft een speelse draai aan het geheel. Zo ben je partyproof, maar toch heel anders dan de rest.

Jurk Mart Of China €5,90
Pumps Mart Of China €9,83
Beanie Asos €6,16
Panty Asos €5,48

Onder de €50
Deze outfit kost in totaal €45,19. Dat is ook niets voor een kerstoutfit. Deze outfit is wat meer classy; de peplumjurk is ontzettend vrouwelijk en de rode panty geeft kleur aan de outfit. Omdat het al zo elegant is, kunnen er best platte schoenen bij; dit danst ook wat fijner! De strik geeft de finnishing touch. Je kunt je haar in een knot dragen en daar de strik omheen doen, maar je kunt ‘m ook vastmaken aan het uiteinde van een vlecht; hangt er van af of je voor classy gaat of voor schattig.

Jurk New Look via Asos €17,80
Flats New Look via Asos €10,95
Haarstrik Asos €6,85
Panty Gipsy via Asos €9,59

Onder de €75
Deze outfit kost in totaal €72,36. Dit is de duurste van de drie, maar nog steeds niet duur. Per item betaal je ongeveer €15, dat is echt weinig. Deze outfit is het netst van al, maar de nepleren rok en de roodfluwelen schoenen maken het bijzonder. Vooral de schoenen vind ik mooi, ik hou van fluweel; dat is ook erg in de mode momenteel.

Blouse Mart Of China €8,21
Rok Romwe €14,05
Blazer SheInside €22,97
Flats Asos €19,18
Panty’s H&M €7,95

Wat vinden jullie van deze outfits? Welke is je favoriet? Laat het me weten!

Liefs, Simone

Tag | Get To Know Me

Tag | Get To Know Me

Hoewel Stormland nu al een paar maanden bestaat, wilde ik toch de Get To Know Me tag doen. Ik vind tags leuk en ik vind het zelf ook altijd leuk om van anderen te lezen. Dus voila, hier leer me kennen! Door Simone Santemilo

De vraag wat mijn favoriete seizoen is heb ik maar veranderd, omdat ik alle seizoenen wel fijn vind. Nu is de vraag “welk land zou je nog willen bezoeken?”

Wanneer ben je geboren? 1 December 1995!
Hoe lang ben je? 1 meter 65
Wat dacht je toen je vanochtend wakker werd? Zal ik nog even verderslapen?
Waar ben je nu? In de kamer van mijn moeder, achter mijn moeders computer.
Wat is je relatiestatus? Ik heb een vriend!
Beschrijf jezelf kort maar krachtig: Praat regelmatig tegen random vreemdelingen, staat in het weekend vrijwillig om 7 uur op, vindt bomen erg mooi, maar hoopt verder wel normaal te zijn.
Girlcrush: Lorde. Sowieso.
Guycrush: Mijn vriend natuurlijk! Dat kan gewoon niet knapper. Maar Rocco van De Staat mag er ook wel wezen.

Lorde

Wat zou je op dit moment graag willen? Een laptop. En klaar zijn met school. En een kopje thee.
Wat is je doel in het leven? Zo’n vraag heb ik eerder al beantwoord geloof ik. Maar ik ben van gedachten veranderd. Ik heb niet één levensdoel, denk ik. Ik vind het juist belangrijk om steeds nieuwe doelen te stellen. Haalbare doelen ook, zodat ik altijd ergens mee bezig kan zijn en motivatie kan vinden.
Waar ben je bang voor? Meisjes die foundation dragen die minstens twee tinten donkerder is dan hun natuurlijke huidskleur. En nog wat andere dingen, maar die dingen zijn het niet waard om op Stormland te zetten.
Heb je een rijbewijs? Nee en dan hoef ik voorlopig ook niet. Ik heb een goede band met mijn fietsje. Hij biedt me goedkoop, milieuvriendelijk vervoer en een goede conditie.
Nagellak of lippenstift? Lippenstift. Definitely. Ik vind het belangrijker dat mijn gezicht er mooi uitziet dan dat mijn nagels een kleurtje hebben. Sowieso vind ik lippenstift het sterkste make-up product omdat je er je uitstraling zo mee kunt veranderen.
Welk land zou je nu het liefst bezoeken als het kon? Japan! En dan zou ik naar Tokyo gaan. Alles wat ik meekrijg van de cultuur fascineert me zo, ik zou dat het liefst van dichtbij willen zien. Als het dan tegenvalt, dan richt ik me wel de hele reis op voedsel, want Japans eten is hemels.
Wil je ooit gaan trouwen? Dat weet ik niet zeker. Ik vind trouwen niet nodig, maar het lijkt me wel fijn om de liefde te vieren en het schijnt financieel praktisch te zijn als je kinderen wil.
Ben je een health-freak? Oké kijk even naar wat ik vandaag tot nu toe allemaal heb gegeten; ik heb ontbeten met een broodje ei en heb daarna alleen maar chips en chocolaatjes gehad, mijn lunch heb ik geskipt. Niet zo healthy dus. Ik ben wel vegetariër en ik ben van plan een project te doen waarin ik een maand lang zo gezond mogelijk eet!

Hoe lang is je haar en wat voor kleur heeft het? Mijn haar komt net tot op mijn schouders en het is warm blond. Ik wil het nog langer laten groeien.
Welk kledingstuk of make-up item wil je nu graag hebben? Moeilijk te zeggen, eigenlijk wil ik een hele outfit. Grove zwarte schoenen met een hak, zoals deze schoenen hier, nog een high waisted broek van Topshop en een mooie trui van Stardust. Qua make-up wil ik graag een rode lipstick, een zwarte gelliner en een wenkbrauwpoeder. Oké, er werd om één item gevraagd. Dit zijn er zes. Ik kan gewoon niet kiezen!
Heb je tattoos of piercings? Ik heb in elke oorlel twee gaatjes en nog een helix. Ik heb stretchers gehad, maar die waren 5 mm, dus toen ik ze zat was kon ik ze weer terug laten krimpen.
Draag je een bril? Op dit specifieke moment niet, maar ik heb wel een bril. Ik wissel graag af tussen mijn zwarte Ray Ban (die ik van de moeder van mijn vriend heb gekregen, superlief!) en mijn lenzen.
Wat is voor jou de perfecte pizza? Een vegetarische pizza met veel kaas en verse rucola erop. Of de pizza kebab, maar ik ben vegetariër dus ik zal dat voorlopig niet meer eten.
Wat is je lievelingseten en -drinken? Sushi! En verder allemaal andere soorten Japans eten. Op de zeldzame momenten dat ik een all you can eat diner eet bij de Japanner zondig ik dan ook even en eet ik gewoon vlees en vis. Wat ik het liefst drink is thee, of een wijntje in het weekend.
Wat is je favoriete parfum? Ik heb maar twee parfums; Gina van Benefit en Chanel °5 van Chanel, van die twee is Gina mijn favoriet.
Wat was je laatste aankoop? Een eyeliner en een concealer van Sleek. Er komt nog een review van online, maar heb nog even geduld; de concealer bleek leeg te zijn en toen ik naar de winkel was gegaan om ‘m te ruilen, had ik per ongeluk de eyeliner meegenomen. Bummer.

Mijn Ray-Ban bril

Wat deed je vanochtend om acht uur? Ik bakte een eitje en maakte koffie voor mezelf en de schilder die onze deur schilderde.
Wat is je favoriete ijs? Kokos ijs! En dan het liefst in combinatie met yoghurt ijs. Ook vind ik Ben & Jerry’s heerlijk, maar ik kan niet kiezen tussen de smaken.
Ben je een hevige slaper, of sta je altijd vroeg op? Allebei. Ik sta graag vroeg op, maar ik moet dan wel vroeg naar bed gaan om fit te zijn.
Ben je een ochtend- of een avondmens? Dat hangt er een beetje van af hoe ik heb geslapen. Als ik goed slaap, functioneer ik de hele dag wel goed, als ik slecht slaap ben ik overdag moe en leef ik ‘s avonds op.
Wat zijn je plannen voor volgend jaar? Mijn diploma halen en dan lekker genieten van mijn eigen tijd. Voordat ik ga studeren wil ik namelijk minstens een jaar werken, bloggen en projecten doen.
Met hoeveel kussens slaap je? Ik lig er altijd op één tegelijk, maar er liggen meerdere kussens in mijn bed.
Ben je geordend of rommelig? Mijn kamer is op het moment een zooi, maar dat is ook zeldzaam. Normaal gesproken ben ik erg geordend.
Welke film of serie wil je op dit moment graag zien? Top of the lake! En het nieuwe seizoen van Sherlock Holmes.
Wat verwacht je in tien jaar bereikt te hebben? Ah, daar wil ik nu nog niet over nadenken. Ik hoop alleen dat ik een goed inkomen heb en dat ik dan niet te lang meer wacht met het krijgen van kinderen, als ik die dan nog niet heb.

Wat mis je op dit moment? Mijn vriend! Gelukkig zie ik hem ieder weekend. Ook mis ik een goede lunch, dus ik ga zo erg genieten van het avondeten (pasta!).
Op welk lichaamsdeel ben je het meest trots?  Op mijn gezicht. Vooral mijn neus denk ik.
Ben je verlegen? Nope. Helemaal niet. Ik praat erg makkelijk tegen mensen.
Heb je een accent? Iemand (waar ik gewoon Nederlands tegen praatte) zei ooit een keer dat ik een Amerikaans accent heb. Huh? Voor zover ik weet praat ik gewoon als een kakker.
Heb je broers en zussen? Er zijn er twee die door dezelfde ouders zijn gemaakt als ik, maar verdere details moet je maar aan henzelf vragen. Ik wil ze niet al teveel meesleuren naar internetland.
Hoe ziet jouw gemiddelde dag eruit? Mijn dagen bestaan meestal uit werken, school, bloggen en met vrienden omgaan. Vooral mijn werk neemt veel tijd in beslag, maar ik geniet er ook veel van.

Hier is nog een quote van Ninja van Die Antwoord, die ik kortgeleden tegen kwam, die ik voor altijd ga bewaren want het is precies wat ik denk over succes en het leven:

The more time and nrg you put into the things you love, the more money you will get, and the more doors will open for you in life.” – Ninja, Die Antwoord

Zo, laat me weten of jullie dit leuk vonden om te lezen. De tag overnemen mag gerust, ik heb ‘m zelf van Wies overgenomen. Laat het me dan wel weten, lijkt me leuk om ook over jullie te lezen! Heb je geen blog? Laat alsnog gerust een reactie achter.

Liefs, Simone

Bron foto Lorde
Bron foto Sherlock Holmes

Review | The World’s End

Review | The World’s End

The World’s End, humor van het hoogste niveau tot het bittere einde. Door Willem Hilhorst

In de afgelopen jaren is een hoop veranderd binnen het comedy genre met satires en parodieën. Veel mensen beweren zelfs dat klassieke parodieën als Airplane! of Hot Shots nooit meer zullen verschijnen omdat de filmindustrie overstroomt is met verschrikkingen als Scary Movie. Gelukkig is er tenminste één regisseur die snapt waar de kern van comedy ligt en Edgar Wright weet dit als geen ander te vertonen in zijn films. Van zijn ongelofelijke aanpak op het zombie genre met Shaun of the Dead tot zijn parodie op de psychologische thriller met Hot Fuzz. Edgar Wright heeft in samenwerking met de toptalenten Simon Pegg en Nick Frost een paar van de beste komedies ooit neergezet in de afgelopen jaren. The World’s End vormt het derde deel in deze onofficiële “Cornetto-trilogie” en neemt het Apocalyptische genre op de schop. En hierbij is het niet alleen één van de beste komedies van dit jaar maar ook één van de beste films van Edgar Wright.

In The World’s End volgen we Garry King (Simon Pegg) die probeert om zijn oude vriendengroep terug te halen naar zijn geboorteplaats New Haven om een oude uitdaging te voltooien uit hun jeugd. De zogenaamde “The Golden Mile” is een pubtour bestaande uit 12 verschillende pubs in New Haven met ieder een nog vreemdere naam dan de vorige. The Famous Cock, The Hole in the Wall en The World’s End zijn enkele van deze pubs. Onderweg blijkt dat er iets aan de hand is en niet alleen tussen de vriendengroep en Garry maar ook met het dorpje New Haven. Ik zal verder niets verraden maar ik geef het advies om de trailers voor deze film te vermijden. Want niets is wat het lijkt in New Haven.

Wat zo sterk werkt bij de films van Edgar Wright zijn de karakters en hoe ze op elkaar reageren. In dit verhaal is een bekend element veranderd van wat we gewend zijn van zijn vorige films. Waar Shaun of the Dead en Hot Fuzz altijd Simon Pegg’s karakter neerzette als een soort van protagonist en Nick Frost altijd een beetje de dome sidekick was, is het hier juist het tegenovergestelde. Garry King is duidelijk iemand die zijn verleden niet achter zich kan laten en graag de herinneringen van vroeger wil herleven, daarnaast is hij niet bepaald de snuggerste. Dit staat strak tegenover zijn oude vriend Andrew (Nick Frost) die nu volwassen en zakelijk is en klaar is met de ongein uit zijn jeugd. Hetzelfde geld voor de andere vrienden Peter (Eddie Marsan), Oliver (Martin Freeman) en Steven (Paddy Considine) die allemaal klaar zijn met het verleden en verder willen leven. Hoe de karakters op elkaar reageren is intrigerend en de kern van de film. Hoewel ze allemaal over de top zijn en bijna niets meer gemeen hebben, volgen ze nog steeds Garry. Ze willen wel in discussie gaan met hem, maar zoals Andrew het zegt: “Garry is never wrong”. De karakters blijven standvast en we kunnen met ze meeleven. Aan de ene kant willen we ze zien slagen in hun tour, maar aan de andere kant begrijpen hoe weinig verschil het maakt. Totdat het hele verhaal wordt omgedraaid en er een plottwist plaatsvindt die het hele verhaal op zijn kop gooit. De combinatie  van dit verhaal en de karakters zorgt dat er een vorm van humor ontstaat die ongeëvenaard is. Van slapstick humor tot woordgrappen en van discussies tussen de karakters tot het absurde verhaal; deze film heeft alles van wat je van een goede komedie zou willen zien.

Daarnaast is er het tempo van de film. Edgar Wright heeft een herkenbare, snelle filmstijl die hij gebruikt in al zijn films. Korte handelingen volgen elkaar snel op in shots waardoor je het gevoel hebt dat één biertje tappen gebeurt in een halve seconde. Dit houd de film lekker snel en is goed te volgen waardoor je niet het gevoel krijgt dat je te lang naar hetzelfde kijkt. Dit geldt ook voor allerlei leuke details. Let maar eens op op alle kleine verwijzingen en referenties in de pubs. Ik heb er een aantal gevonden maar ik durf te wedden dat ik nauwelijks één kwart heb ontdekt van wat deze film te bieden heeft.

En dan is er de actie. Waar Shaun of the Dead het vooral moest hebben van jumpscares en Hot Fuzz een volledig arsenaal erbij moest halen voor de laatste actie draait het in The World’s End  allemaal om snelle vuisten en pub fights. En het is helemaal te gek. De actie volgt elkaar snel op en er is zoveel creativiteit in deze actiescènes dat er altijd wel iets is om naar te kijken. Er vliegen dingen in het rond, mensen duiken, springen, rennen, vallen, staan op en gaan weer door met de actie zonder dat je het gevoel hebt dat de film blijft haperen. De klappen voelen hard en realistisch aan en het gebruik van props is fenomenaal en complimenteert de humor die de film vanaf de eerste scène heeft neergezet.

Helaas is deze film niet perfect. Soms is het verhaal erg ver gezocht. Ik moest zelf echt even gaan zitten voor het einde, wat een compleet andere toon had dan de rest van de film. Hierbij valt het snelle tempo een beetje weg en wordt het vervangen voor een iets te lange monoloog. Het is een goede monoloog maar het voelt niet helemaal juist, waardoor het einde een beetje gehaast overkwam. Daarnaast zijn sommige karakters niet helemaal goed uitgewerkt. De zus van Oliver had duidelijk wat meer diepgang mogen hebben en het is jammer dat we haar niet meer te zien kregen. Hetzelfde gold voor een aantal van de vrienden van Garry en Garry zelf. Er miste toch iets wat we wel zagen in Shaun of the Dead en Hot Fuzz. Een iets duidelijkere achtergrond waarbij de tijd wordt genomen om tot een punchline te komen. Hierbij voelt het alsof de grap wordt opgeblazen als een ballon en uiteindelijk niet knalt maar langzaam leegloopt. Het ligt niet per se aan het einde maar meer aan het feit dat de film meer tijd had mogen nemen voor de opbouw.

Ondanks deze negatieven heb ik ontzettend genoten van The World’s End. Het acteerwerk is strak en is altijd vermakelijk om naar te kijken. De actie is vloeiend en het tempo van de film ligt lekker hoog waardoor je nooit een moment verveeld raakt. En de Britse humor is echt van deze wereld. Ik heb  meerdere keren dubbel gelegen om sommige grappen. Het mag misschien niet opleven naar de genialiteit van Wright’s eerdere werken. Maar deze komedie mag zonder twijfel gerekend worden tot de beste van dit jaar en behoort zeker tot één van de beste in het repertoire van Edgar Wright.

Een toost op de meester van moderne komedie!

The World’s End krijgt een 9,2 van de 10. Met geweldige humor en een hoog tempo behoort deze film tot één van de must-sees van 2013. Let op dat de film maar in een beperkt aantal zalen draait! Dus zorg dat je tot één van de gelukkigen behoort die deze film heeft gezien!

DFTBA!

Willem Hilhorst

Bron eerste afbeelding
Bron tweede afbeelding

1 2 3 8